Podczas przenoszenia aplikacji, które korzystają z zabezpieczeń Java EE, do chmury, należy rozważyć, w jaki sposób aplikacja korzysta z rejestru użytkowników, modułów TAI (Trust Association Interceptors) i niestandardowych modułów logowania JAAS, a także serwera zabezpieczeń w siedzibie.
Ta reguła powoduje oznaczenie flagą następujących elementów związanych z zabezpieczeniami Java EE:
Następujące adnotacje Java i wywołania metod wskazują na użycie zabezpieczeń Java EE:
javax.servlet.annotation.ServletSecurityjavax.servlet.http.HttpServletRequest.getRemoteUserjavax.servlet.http.HttpServletRequest.getUserPrincipaljavax.servlet.http.HttpServletRequest.isUserInRoleNastępujące elementy deskryptora wdrażania również wskazują na użycie zabezpieczeń Java EE w kontenerze WWW:
<security-constraint> w pliku WEB-INF/web.xml.Aplikacje, które uwierzytelniają użytkowników, podają standardową metodę
uwierzytelniania (BASIC, FORM, CLIENT-CERT) dla elementu
<login-config> i jego podelementu
<auth-method> w pliku WEB-INF/web.xml.
Następujące adnotacje Java i wywołania metod wskazują na użycie zabezpieczeń Java EE w kontenerze EJB:
javax.annotation.security.RolesAllowedjavax.annotation.security.PermitAlljavax.annotation.security.DenyAlljavax.ejb.EJBContext.getCallerPrincipaljavax.ejb.EJBContext.isCallerInRoleNastępujące elementy deskryptora wdrażania również wskazują na użycie zabezpieczeń Java EE:
<method-permission> w pliku ejb-jar.xml.Ta reguła jest oznaczana jednorazowo dla projektu Eclipse lub archiwum Java.
Jeśli aplikacja może uzyskać bezpośredni dostęp do dostawcy zabezpieczeń, nie jest wymagane żadne działanie.
W przeciwnym wypadku, można skorzystać z tunelu VPN, na przykład IBM Secure Gateway na potrzeby platformy IBM Cloud, aby utworzyć bezpieczne połączenie z istniejącym dostawcą zabezpieczeń w siedzibie. Więcej informacji o konfigurowaniu bezpiecznego połączenia zawiera sekcja Konfigurowanie sieci VPN. Po skonfigurowaniu bramy należy połączyć aplikację z nowym miejscem docelowym, korzystając z hosta chmury i numeru portu, który jest udostępniany podczas tworzenia miejsca docelowego. Poniżej znajdują się przykładowe adresy URL LDAP (Lightweight Directory Access Protocol):